imlogin

เลยแล้ว “วันแห่งความรัก” ของใครสองคนก็คงไปหวานกันตามประสาคนมีความรักนะเออ ผมเองไม่ได้หวานเหมือนชาวบ้านเค้าเพราะเรารักกันทุกทุกวัน ฮ่าๆ ออกแนวทรหดออกบ้านตั้งกะบ่ายๆวันเสาร์เพราะช่วงเช้าให้เดียร์ทำงานให้เลยต้องออกบ่ายๆ ตามความเป็นจริงแล้วจะออกเช้าอยู่เหมือนกันแต่เดียร์ทำงานให้ไม่เสร็จเลยได้ออกบ่ายๆนั้นเอง มีนัดกะไอ้อ้วนเพราะเค้ามีแพลนไว้แล้วว่าวันนี้ว่าจะไปไหนต่อไหนบ้าง เริ่มต้นด้วยบ่ายสองแท็กซี่ไปทองหล่อ อะเวรนิว(เขียนไม่เป็นว๊ะ) ไปชมความสุนทรียะของงานคุณ วิสุด (จำชื่อไม่ได้ละ) เปล่าไม่แน่ใจที่เค้าวาดการ์ตูนดังที่ยี่ปุ่นเอวีนั้นและ เค้าดังที่นั้นแต่เมืองไทยไม่ค่อยรู้จักเค้าเท่าไหร่ผมรู้จักก็เพราะเดียร์นี้แหละได้เห็นงานผ่านๆบ้างนิสหน่อย พอชื่นชมความงามของงานคุณวิสุด เสร็จก็ไปกินหนมที่ ไอ้เบอร์รี่ อร่อย อยางแรงอ้วนบอก ผมเป็นคนเสริมอีกที อิอิ อิ่มยังไม่หน่ำใจเท่าไหร่ก็บึ่งมอไซต์ไปขึ้นรถไฟฟ้าที่สถานีทองหล่อเพื่อไปลงที่ชิดลมเดินต่อไปดูงาน สตีทบุ๊กของ a book เป็น งานของ a day อีกทีนึง ที่เซ็นทรัลเวิร์ลก่อนไปหิวอย่างแรงยังไม่ได้กินอะไรแต่เช้าเลย แวะไปกิน มอสเบอร์เกอร์ ก่อนแล้วลงไปชมงาน สตีทอะบุ๊ก เดียร์ได้หนังสือมาสองสามเล่มเสร็จแล้วไอ้อ้วนก็แวะจะกินอะไรไม่รู้คล้ายๆ ไอ้ม่อนสะเตอร์ เดินวนไปวนมาอยู่หลายรอบว่าจะกินดีมั้ยตกลงกินให้อวนไปข้างผมว่าอร่อยกว่า ไอ้ม่อนสะเตอร์นะทั้งๆที่ยังไม่เคยกินไอ้มอนสะเตอร์ว่างั้น ไอ้อ้วนอิ่มมากวันนี้ฮ๋าๆ กินทั้งวัน ดูทุกอย่างเสร็จที่นั้นก็เดินต่อไปที่จุดหมายจริงๆจังๆ ของวันนี้ที่เราได้นัดกันไว้โอ้แม่เจ้าคนมันมาทำอะไรกันวะเนี้ยโคตรเยอะเลยที่ พาราก่อน นัดกันไว้ว่าจะไปซื้อแหวนหมั่นฮ๋าๆ (มะใช่ละ) ยังไม่มีเงินมั้น เอาแหวานแลกกันไปก่อนละกันนะอ้วนนะ เอาคุณค่าทางใจมากกว่าราคาที่วัตถุ กะว่าจะซื้อแลกกันแต่กะว่าต่างคนต่างซื้อคงไม่พอดีแน่เลยเลยไปซื้อด้วยกันซะเลยไอ้อ้วนเลือกไว้แล้วไปดูแล้วก็รองนิสหน่อยก็ซื้อเลยชอบวงเล็ก ดีเทลน้อยดีสวยเลิศฮ่าๆ เสร็จจากนั้นก็พาเดียร์ไปส่งแท็กซี่ไปหาม๊าที่รออยู่เพื่อจะไปธุระกะม๊าต่อ ส่วนผมก็กลับเลยเพราะรู้สุกว่าจะไม่สบายเท่าไหร่ เดินออกห้างเข้าห้างเป็นว่าเล่นเดียวร้อนเดียวเย็นเลยออกอาการกลับมานอนเลยกะว่าตื่นมาคงหายงึดๆงัดๆ แต่เอ๊ะมันไม่หายนิว่าออกไปกินเนื้อย่างโพยนยางคำ ดีกว่ามันมาเปิดแถวทาวน์อินทาวน์สาขาใหม่ขอบอกว่าไม่ประทับใจมากไม่อยากสาธะยายเท่าไหร่เอาเป็นว่าวันหลังไม่ไปอีกละ ห่วยแตกมาก กลับมายังงึดๆงัดๆอยู่เหมือนเดิมเลยซัดซาร่าไปซะสองเม็ดหายงึดๆงัดๆ เลยฮ๋าๆหลับถึงเช้าซาร่านี้มันดีจิงๆ

วันนี้วันไหนก็รักอ้วนมันทุกวันไม่เว้นแค่วาเลนไทน์หรอกนะอ้วน คงไม่แสวงหาที่ไหนอีกแล้วคนนี้อ้วนที่สุดแล้ว (เย้ย!!!ฮ่าๆ) รั กที่สุดแล้วต่างหากมันตัวอ้วน ตุ้ยนุ้ยพริมใจสุดๆ หอมแก้มทีดี๋เจ้าอ้วน หลายคนอาจะซื้อดอกไม้ช่อใหญ่ๆ หลายคนอาจจะไปกินอะไรหรูๆแพงๆ แต่นั้นไม่ใช่ผมแน่ ทุกอย่างทุกวันทุกเวลาที่ทำให้ไปผมว่ามันมีค่ามากกว่าดอกไม้ช่อใหญ่ อาหารราคาแพงนั้นเสมอ เพราะสิ่งที่เราทำทุกวันนี้มันมีค่ามากกว่าสิ่งเหล่านั้นที่เค้า และเค้าๆ ทำกันในวันๆเดียว

ปล.รักไอ้อ้วนที่ซูดดดดดดดเลย