imlogin

เลยแล้ว “วันแห่งความรัก” ของใครสองคนก็คงไปหวานกันตามประสาคนมีความรักนะเออ ผมเองไม่ได้หวานเหมือนชาวบ้านเค้าเพราะเรารักกันทุกทุกวัน ฮ่าๆ ออกแนวทรหดออกบ้านตั้งกะบ่ายๆวันเสาร์เพราะช่วงเช้าให้เดียร์ทำงานให้เลยต้องออกบ่ายๆ ตามความเป็นจริงแล้วจะออกเช้าอยู่เหมือนกันแต่เดียร์ทำงานให้ไม่เสร็จเลยได้ออกบ่ายๆนั้นเอง มีนัดกะไอ้อ้วนเพราะเค้ามีแพลนไว้แล้วว่าวันนี้ว่าจะไปไหนต่อไหนบ้าง เริ่มต้นด้วยบ่ายสองแท็กซี่ไปทองหล่อ อะเวรนิว(เขียนไม่เป็นว๊ะ) ไปชมความสุนทรียะของงานคุณ วิสุด (จำชื่อไม่ได้ละ) เปล่าไม่แน่ใจที่เค้าวาดการ์ตูนดังที่ยี่ปุ่นเอวีนั้นและ เค้าดังที่นั้นแต่เมืองไทยไม่ค่อยรู้จักเค้าเท่าไหร่ผมรู้จักก็เพราะเดียร์นี้แหละได้เห็นงานผ่านๆบ้างนิสหน่อย พอชื่นชมความงามของงานคุณวิสุด เสร็จก็ไปกินหนมที่ ไอ้เบอร์รี่ อร่อย อยางแรงอ้วนบอก ผมเป็นคนเสริมอีกที อิอิ อิ่มยังไม่หน่ำใจเท่าไหร่ก็บึ่งมอไซต์ไปขึ้นรถไฟฟ้าที่สถานีทองหล่อเพื่อไปลงที่ชิดลมเดินต่อไปดูงาน สตีทบุ๊กของ a book เป็น งานของ a day อีกทีนึง ที่เซ็นทรัลเวิร์ลก่อนไปหิวอย่างแรงยังไม่ได้กินอะไรแต่เช้าเลย แวะไปกิน มอสเบอร์เกอร์ ก่อนแล้วลงไปชมงาน สตีทอะบุ๊ก เดียร์ได้หนังสือมาสองสามเล่มเสร็จแล้วไอ้อ้วนก็แวะจะกินอะไรไม่รู้คล้ายๆ ไอ้ม่อนสะเตอร์ เดินวนไปวนมาอยู่หลายรอบว่าจะกินดีมั้ยตกลงกินให้อวนไปข้างผมว่าอร่อยกว่า ไอ้ม่อนสะเตอร์นะทั้งๆที่ยังไม่เคยกินไอ้มอนสะเตอร์ว่างั้น ไอ้อ้วนอิ่มมากวันนี้ฮ๋าๆ กินทั้งวัน ดูทุกอย่างเสร็จที่นั้นก็เดินต่อไปที่จุดหมายจริงๆจังๆ ของวันนี้ที่เราได้นัดกันไว้โอ้แม่เจ้าคนมันมาทำอะไรกันวะเนี้ยโคตรเยอะเลยที่ พาราก่อน นัดกันไว้ว่าจะไปซื้อแหวนหมั่นฮ๋าๆ (มะใช่ละ) ยังไม่มีเงินมั้น เอาแหวานแลกกันไปก่อนละกันนะอ้วนนะ เอาคุณค่าทางใจมากกว่าราคาที่วัตถุ กะว่าจะซื้อแลกกันแต่กะว่าต่างคนต่างซื้อคงไม่พอดีแน่เลยเลยไปซื้อด้วยกันซะเลยไอ้อ้วนเลือกไว้แล้วไปดูแล้วก็รองนิสหน่อยก็ซื้อเลยชอบวงเล็ก ดีเทลน้อยดีสวยเลิศฮ่าๆ เสร็จจากนั้นก็พาเดียร์ไปส่งแท็กซี่ไปหาม๊าที่รออยู่เพื่อจะไปธุระกะม๊าต่อ ส่วนผมก็กลับเลยเพราะรู้สุกว่าจะไม่สบายเท่าไหร่ เดินออกห้างเข้าห้างเป็นว่าเล่นเดียวร้อนเดียวเย็นเลยออกอาการกลับมานอนเลยกะว่าตื่นมาคงหายงึดๆงัดๆ แต่เอ๊ะมันไม่หายนิว่าออกไปกินเนื้อย่างโพยนยางคำ ดีกว่ามันมาเปิดแถวทาวน์อินทาวน์สาขาใหม่ขอบอกว่าไม่ประทับใจมากไม่อยากสาธะยายเท่าไหร่เอาเป็นว่าวันหลังไม่ไปอีกละ ห่วยแตกมาก กลับมายังงึดๆงัดๆอยู่เหมือนเดิมเลยซัดซาร่าไปซะสองเม็ดหายงึดๆงัดๆ เลยฮ๋าๆหลับถึงเช้าซาร่านี้มันดีจิงๆ

วันนี้วันไหนก็รักอ้วนมันทุกวันไม่เว้นแค่วาเลนไทน์หรอกนะอ้วน คงไม่แสวงหาที่ไหนอีกแล้วคนนี้อ้วนที่สุดแล้ว (เย้ย!!!ฮ่าๆ) รั กที่สุดแล้วต่างหากมันตัวอ้วน ตุ้ยนุ้ยพริมใจสุดๆ หอมแก้มทีดี๋เจ้าอ้วน หลายคนอาจะซื้อดอกไม้ช่อใหญ่ๆ หลายคนอาจจะไปกินอะไรหรูๆแพงๆ แต่นั้นไม่ใช่ผมแน่ ทุกอย่างทุกวันทุกเวลาที่ทำให้ไปผมว่ามันมีค่ามากกว่าดอกไม้ช่อใหญ่ อาหารราคาแพงนั้นเสมอ เพราะสิ่งที่เราทำทุกวันนี้มันมีค่ามากกว่าสิ่งเหล่านั้นที่เค้า และเค้าๆ ทำกันในวันๆเดียว

ปล.รักไอ้อ้วนที่ซูดดดดดดดเลย

ช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมาได้เรื่องเรื่อยเปื่อยมากมายชีวิตมันดุ่ยๆยังไงไม่รู้ ได้งานที่ทรูแล้วก็เริ่มทำงาน 1 มีนา 2551 นี้ก็จะครบปีแล้วไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยกับหลายๆเรื่องที่อยากจะทำอยากจะเปลียน แต่ก็พอได้อะไรมาบ้างนิดๆหน่อยๆ ออกแบบ logo ให้กูไลฟ์ใหม่พร้อมกับระบบและ  รีดีไซน์เว็บใหม่ ในส่วนของโลโก้อะเสร็จแล้ว แต่อย่างหลังยังเอื่อยๆอยู่เลย ตอนนี้กำลังนั่งทำเว็บไซต์สำหรับ รับทำ seo ของต้นชื่อ seo-devil.com เผื่อจะหาตังค์หาเงินมาช่วยการใช้ชีวิตบ้างเล็กๆน้อยๆ ในเมื่องวุ่นวายน่าเบื่ออย่างกรุงเทพฯ หมานครจริงๆ ว่าแล้วขนาดมีเว็บไดอารี่ของตัวเองยังไม่เขียนดันมาเขียนที่ wordpress ซะงั้นฮ่าๆ

พรุ่งนี้พาเดียร์ไปรับ iPhone 3G ที่พารากอนแล้ว อยากได้บ้างแต่แพงชิบหายเพิ่มอีก 15,000 ได้ macbook มาใช้อย่างสบาย ถ้าซื้อคงเสียดายเงินแย่ไม่ใช่น้อยๆเลย แต่สำหรับไอ้อ้วนคนรวยคงเป็นเรื่องจิ๊บๆ macbook pro ก็ได้มาแล้ว (แอบอิจฉา) แต่ถ้าพูดจิงๆมีเงินซื้อ macbook ได้จะเอามั้ยก็เป็นเรื่องยากอีกนั้นแหละเพราะซื้อมา 50,000 โอกาสกับช่องทางหารายได้จากมันก็ไม่รู้ว่าจะมาจากไหน (พูดง่ายๆซื้อมาก็ไม่รู้จะเอามาทำไร) แต่สำหรับคนทำงานก็ไม่ว่ากัน แต่ผมพอคิดก็ไม่รู้จะซื้อมาทำไมเหมือนกันเท่อย่างเดียวฮ๋าๆเพราะงานที่ทำอยูก็ไม่จำเป็นขนาดนั้นไม่เหมาะสมกะรายได้ที่ได้รับเท่าไหร่มี nootbook เครื่องนึ่งก็ไมไ่ด้ใช้เลย pc อยู่ห้องก็ตั้งไว้มองเล่นสรุปแล้วยังตอบคำถามตัวเองไม่ได้ว่าซื้อมาแล้วได้อะไร มันก็เป็นเพียงกิเลศเท่านั้นเอง (แต่ก็อยากได้ ฮ่าๆ)

ปล.ทำงานมีจะปีแล้วยังเก็บเงินไมไ่ด้ซักบาทเลย เฮ้อ!!